Nekproblemen en asymmetrie

Een moeilijke of langdurige bevalling, een stuitligging, het gebruik van een vacuümpomp of tang, of simpelweg een krappe positie in de baarmoeder kan spanning geven in de nek van de baby. Dit kan zich uiten als een voorkeurshouding (torticollis), een baby die maar aan één borst wil drinken, of die zijn hoofd niet goed kan draaien om goed aan te leggen. Als de nekbeweeglijkheid beperkt is, moet de baby zich “verdraaien” om te drinken, wat het zuigpatroon en de coördinatie van slikken-zuigen-ademhalen kan verstoren.

Kaak- en kauwspierspanning

Overmatige spanning in het kaakgewricht (TMJ) of de kauwspieren kan de mondopening beperken en de zuigkracht verminderen. Een baby die de tepel niet diep genoeg in de mond kan nemen, “sabbelt” vaak eerder aan de tepel dan dat hij effectief melk onttrekt uit de borst, wat leidt tot pijnlijke tepels bij de moeder en een inefficiënte voeding voor de baby.

Tongfunctie en het tongriempje (ankyloglossie)

Een te strak tongriempje (ankyloglossie) beperkt de tongbeweging, waardoor de baby geen goede golfbeweging met de tong kan maken om melk te onttrekken.

Spanning in de mondbodem, kaak en nek kan eveneens de tongfunctie verstoren. Het is dus interessant om dit eerst te laten behandelen door een osteopaat aangezien dit het beeld kan geven van te kort tongriempje zonder het te moeten zijn.

Slikmoeilijkheden en zuigcoördinatie

Bij sommige baby’s zit het probleem niet in één specifieke structuur, maar in de algehele coördinatie van zuigen, slikken en ademhalen (bijvoorbeeld door verhoogde spierspanning of juist een “zwakke” mondmotoriek). Wetenschappelijk werd  het effect van osteopathische behandeling gecombineerd met lactatiebegeleiding bij baby’s met biomechanische zuigproblemen onderzocht, en vond men een verbetering in de effectiviteit van het zuigen ten opzichte van lactatiebegeleiding alleen.